Stel: je beste medewerker meldt zich ziek. Niet voor een week, maar voor maanden. Als werkgever ben je verplicht twee jaar lang minimaal 70% van het loon door te betalen — en dat kan bij een modaal salaris al snel oplopen tot ruim 40.000 euro per jaar. Een verzuimverzekering neemt dat financiele risico van je over, maar de markt is complexer dan ooit. In 2026 stegen de wettelijke WIA-premies fors, terwijl steeds meer ondernemers bewust kiezen voor eigenrisicodragerschap of een hybride aanpak.
Deze gids legt uit hoe het systeem in elkaar zit, waar de verborgen kosten zitten en welke verzekeringsvorm aansluit bij de grootte en het verzuimpatroon van jouw organisatie. Of je nu vijf medewerkers hebt of vijftig — de keuze die je maakt heeft de komende jaren direct effect op je cashflow.
Wat is een verzuimverzekering en wat dekt ze?
Een verzuimverzekering — ook wel loondoorbetalingsverzekering of WIA-aanvullingsverzekering genoemd — vergoedt de loonkosten die je als werkgever maakt als een werknemer door ziekte niet kan werken. De wettelijke loondoorbetalingsplicht geldt voor twee jaar: in het eerste ziektejaar minimaal 70% van het loon (bij cao vaak 100%), in het tweede jaar minimaal 70%.
Wat de verzekering precies dekt, verschilt per polis. De meeste verzuimverzekeringen dekken de loonkosten van zieke werknemers, de kosten van een bedrijfsarts of arbodienst, en soms ook re-integratietrajecten. Wat doorgaans niet is inbegrepen: de re-integratiekosten na het eerste spoor (herplaatsing buiten het eigen bedrijf), de WGA-uitkering na twee jaar, en de premieverhogingen bij hoog ziekteverzuim. Juist die laatste categorie — het langdurig verzuim dat overgaat in arbeidsongeschiktheid — vormt de grootste financiele risicofactor.
Het wettelijke kader: WIA, WGA en Ziektewet
Om de juiste verzekeringsvorm te kiezen, moet je eerst begrijpen hoe het wettelijke stelsel werkt. Na twee jaar ziekte beoordeelt UWV of een werknemer recht heeft op een WIA-uitkering (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen). Binnen de WIA zijn er twee regelingen:
- WGA (Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten): voor werknemers die minder dan 80% arbeidsongeschikt zijn of die kansen hebben op herstel. De WGA-uitkering duurt maximaal tien jaar en de kosten komen — afhankelijk van jouw keuze — voor rekening van UWV of van jou als eigenrisicodrager.
- IVA (Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten): voor werknemers die duurzaam en volledig arbeidsongeschikt zijn (80-100%). De IVA-kosten komen altijd voor rekening van UWV.
Naast de WIA bestaat de Ziektewet (ZW). Die is relevant voor flexibele medewerkers — oproepkrachten, uitzendkrachten, of werknemers wier contract afloopt tijdens ziekte. Zodra hun contract eindigt en ze nog ziek zijn, valt de loondoorbetalingsverplichting weg, maar UWV neemt de ZW-uitkering over. Als eigenrisicodrager ZW ben je ook voor deze groep verantwoordelijk.
In 2026 is het maximumpremieloon voor werknemersverzekeringen vastgesteld op 79.409 euro per jaar. Daarboven hoef je geen premie te betalen, maar lopen ook de uitkeringen af op dat maximum.
De WIA-premies in 2026: forse stijging
Werkgevers betalen via de zogenoemde WHK-beschikking (Werkhervattingskas) elk jaar een premie aan UWV voor de WGA en ZW-kosten van hun (ex-)medewerkers. In 2026 zijn die premies fors gestegen. De gemiddelde WGA-premie steeg van circa 0,78% naar 1,23% van de loonsom — een stijging van meer dan 57%. Voor een bedrijf met 10 medewerkers en een totale loonsom van 500.000 euro betekent dat een extra kostenpost van ruim 2.200 euro per jaar.
De hoogte van jouw individuele premie hangt af van de bedrijfsgrootte:
| Bedrijfsgrootte (loonsom) | Premiebepaling |
|---|---|
| Klein (< 1.082.500 euro) | Vaste sectorpremie, ongeacht eigen verzuim |
| Middelgroot (1,08 – 4,33 mln euro) | Combinatie sector + individueel |
| Groot (> 4,33 mln euro) | Volledig individueel, gebaseerd op eigen instroom |
Kleine werkgevers betalen dus een vaste sectorpremie en worden niet direct gestraft voor hoog individueel verzuim. Grote werkgevers betalen een premie die rechtstreeks afhankelijk is van hoeveel van hun medewerkers de afgelopen jaren in de WGA zijn ingestroomd. Juist voor die groep is eigenrisicodragerschap het overwegen waard.
Eigenrisicodrager WGA: voordelen en verplichtingen
Als eigenrisicodrager WGA betaal je 0% WGA-premie aan UWV, maar neem je de financiele en re-integratieverplichting voor WGA-gerechtigde ex-medewerkers volledig zelf over — tot maximaal tien jaar na de WGA-instroom. In totaal ben je dan tot twaalf jaar verantwoordelijk voor re-integratiekosten (twee jaar ziektewet plus tien jaar WGA).
Eigenrisicodragerschap is alleen aantrekkelijk als je de risicos kunt beheersen en financieren. De meeste werkgevers die deze route kiezen, sluiten een WGA-verzekering af bij een private verzekeraar. Die polis vergoedt dan de WGA-uitkeringen en re-integratiekosten. Het voordeel: je hebt meer regie over het re-integratieproces en kunt bij lage eigen instroom goedkoper uit zijn dan via de UWV-premiestelling.
Wil je per 1 januari 2026 eigenrisicodrager worden, dan moet je de aanvraag voor 1 oktober 2025 hebben ingediend bij de Belastingdienst — inclusief een garantieverklaring van een erkende verzekeraar of kredietinstelling. Wie dat moment heeft gemist, kan het per 1 juli van het lopende jaar alsnog regelen (aanvraag voor 1 april). Meer informatie vind je op Ondernemersplein.overheid.nl.
Stop-loss vs conventionele verzuimverzekering: welke past bij jou?
Bij de private verzuimverzekering — voor de loondoorbetaling in de eerste twee ziektejaren — heb je de keuze tussen twee basisvormen: conventioneel en stop-loss. Het verschil is fundamenteel.
Conventionele verzuimverzekering werkt op individueel niveau: per ziekmelding geldt een wachttijd (vaak twee of zes weken), waarna de verzekeraar een percentage van het loon vergoedt zolang de medewerker ziek is. Ieder ziekgeval wordt apart behandeld. Dit model is transparant en eenvoudig te begrijpen — jij betaalt de eerste weken, daarna neemt de verzekeraar het over. Conventioneel is met name geschikt voor kleine bedrijven met minder dan 25 medewerkers, waarbij een enkel langdurig ziekgeval al een grote financiele klap kan zijn.
Stop-loss verzuimverzekering werkt anders: hier geldt een drempelbedrag — het eigen risico, uitgedrukt als percentage van de totale loonsom (bijvoorbeeld 2,5% of 3%). Zodra jouw totale verzuimkosten in een kalenderjaar dat drempelbedrag overschrijden, vergoedt de verzekeraar het meerdere. Je draagt kleinere schommelingen zelf, maar wordt beschermd tegen excessief verzuim op jaarbasis. Stop-loss is ideaal voor bedrijven met meer dan 25 medewerkers die al enig inzicht hebben in hun gemiddeld verzuimpercentage en een buffer kunnen aanhouden voor de normale kosten binnen het eigen risico.
Een vuistregel: heb je een stabiel en laag verzuimpercentage en wil je maximale zekerheid per individu? Kies conventioneel. Heb je meer medewerkers, wil je weten wat je maximaal kwijt bent per jaar en heb je budget voor de normale verzuimlasten? Dan is stop-loss doorgaans goedkoper in premie en geeft het meer overzicht.
Het hiaat tussen verzuimverzekering en WIA: let op dit gat
Een veelgemaakte fout is denken dat een goede verzuimverzekering alle risicos afdekt. Dat is niet zo. De verzuimverzekering dekt de loondoorbetaling tijdens de twee jaar ziektewet. Daarna stopt jouw betalingsplicht — maar voor jou als werkgever beginnen de WIA-premies en eventuele WGA-aansprakelijkheid pas echt te tellen.
Stel dat een medewerker na twee jaar in de WGA instroomt met een arbeidsongeschiktheidspercentage van 50%. Als kleine werkgever betaal je via de sectorpremie mee aan een collectieve pot. Als middelgrote of grote werkgever wordt jouw individuele premie de komende jaren verhoogd, gebaseerd op die ene WGA-instroom. Bij een hoger salaris kan dat over de maximale termijn van tien jaar oplopen tot tienduizenden euros extra premie.
Dit is het zogenoemde WIA-hiaat: de kosten die ontstaan na de twee jaar loondoorbetaling, maar die toch indirect terugslagen op jouw bedrijf via verhoogde WHK-premies. Een goede verzekeringsadviseur kijkt daarom altijd naar het totaalpakket: verzuimverzekering plus WGA-verzekering plus eventueel eigenrisicodragerschap ZW. Meer achtergrond over de WIA-uitkering en premies vind je bij UWV.nl.
Premies verzuimverzekering in 2026: wat kost het?
De premie voor een private verzuimverzekering is sterk afhankelijk van branche, verzuimhistorie en dekking. In 2026 varieerden de gemiddelde kosten voor een conventionele of stop-loss verzuimverzekering tussen de 129 en 196 euro per werknemer per jaar. Bij een hogere risicosector (bouw, zorg, transport) liggen de premies doorgaans 20 tot 40% hoger dan het gemiddelde.
Factoren die de premie bepalen:
- Verzuimpercentage afgelopen 3 jaar: hoog historisch verzuim leidt tot hogere premie of zelfs acceptatieproblemen.
- Eigen risico (wachttijd): kies je voor een eigen risico van 2 weken i.p.v. 6 weken, dan betaal je hogere premie maar minder eigen kosten bij korte ziekmeldingen.
- Maximale uitkeringsduur: 52 of 104 weken — een langere dekking kost meer maar beschermt bij langdurig verzuim.
- Aanvullende diensten: bedrijfsarts, casemanagement en re-integratiebegeleiding verlagen uiteindelijk de schadelast maar verhogen de premie.
Vergelijk altijd minimaal drie offertes via een onafhankelijk verzekeringsadviseur of via onze vergelijkingstool. De Consumentenbond publiceert jaarlijks een vergelijking van zakelijke verzuimverzekeringen voor MKB-werkgevers.
Veelgestelde vragen
Ben ik als werkgever verplicht een verzuimverzekering af te sluiten?
Nee, een verzuimverzekering is niet wettelijk verplicht. Wat wel verplicht is, is het twee jaar lang doorbetalen van het loon van een zieke werknemer (minimaal 70%). De verzuimverzekering is een manier om dat financiele risico af te dekken, maar je mag het risico ook zelf dragen als je daarvoor de financiele reserves hebt.
Wat is het verschil tussen een verzuimverzekering en een AOV?
Een verzuimverzekering dekt de loonkosten van zieke werknemers en is bedoeld voor werkgevers met personeel. Een AOV (arbeidsongeschiktheidsverzekering) is een persoonlijke verzekering voor zzp-ers of ondernemers zonder personeel, die hun eigen inkomen bij ziekte willen beschermen. De twee regelingen vullen elkaar aan maar zijn fundamenteel anders van opzet. Meer informatie vind je in onze rubriek over AOV.
Wat is het voordeel van eigenrisicodragerschap WGA?
Als eigenrisicodrager WGA betaal je geen WGA-premie aan UWV, maar neem je de re-integratieverplichting en uitkeringskosten voor WGA-gerechtigde medewerkers zelf over, voor maximaal tien jaar. Het grote voordeel is dat je meer regie hebt over het re-integratieproces en — bij weinig WGA-instroom — goedkoper uit kunt zijn dan via de UWV-premie. Nadeel: je draagt het risico zelf en moet een bankgarantie of verzekeringsgarantie stellen. De meeste eigenrisicodragers verzekeren het risico alsnog privaat.
Wanneer is stop-loss beter dan een conventionele verzuimverzekering?
Stop-loss is doorgaans voordeliger voor werkgevers met meer dan 25 medewerkers en een enigszins voorspelbaar verzuimpatroon. Je betaalt een lagere premie en draagt kleinere verzuimkosten zelf, maar bent verzekerd tegen uitschieters. Bij minder dan 25 medewerkers geeft een conventionele verzekering meer zekerheid per ziekgeval, omdat een enkel lang ziektegeval al een grote klap kan zijn voor de cashflow.
Wat dekt de ZW-verzekering en wanneer heb ik die nodig?
De Ziektewet (ZW) geldt voor flexibele medewerkers wier contract eindigt tijdens ziekte: oproepkrachten, uitzendkrachten en medewerkers met een tijdelijk contract. Zodra het dienstverband stopt, neemt UWV de ZW-uitkering over. Als eigenrisicodrager ZW ben je ook voor deze groep verantwoordelijk en betaal je de uitkering zelf. Een ZW-verzekering bij een private verzekeraar dekt dit risico. Heb je veel flexibele medewerkers in dienst, dan is dit een belangrijk onderdeel van je verzuimbeleid.
Tekst geoptimaliseerd in mei 2026.
